نفوذ زنگار دگمه های فلزی
تا عمق تار و پود کوله پشتی روی دیوار
و قاب همیشه ی لبخند
که کم و بیش موهای سپید خود را
در آن می بینم
سال های بی من و توست
که مرا می شکند.